موزه صدا و موسیقی برج آزادی با هدف معرفی بخشی از میراث موسیقایی و فرهنگی ایران و جهان و روایت سیر تحول سازها و ابزارهای تولید، ضبط و پخش صدا، عصر سهشنبه ۱۷ شهریور ۱۴۰۵ در برج آزادی تهران افتتاح شد.
در این موزه بیش از ۲۲۰ ساز و اشیای مرتبط با صدا و موسیقی به نمایش درآمده است. این مجموعه، سازهای ایرانی مانند تار، سهتار، کمانچه، سنتور، عود، نی، سرنا، بالابان و تنبک را در کنار نمونههایی از سازها و ابزارهای صوتی فرهنگهای مختلف جهان گرد هم آورده است.
بخش دیگری از موزه به ابزارهای قدیمی تولید، ضبط و پخش صدا اختصاص دارد؛ گرامافون و فونوگراف، دستگاههای ریل و نوار کاست، رادیوهای قدیمی، تلفنها، زنگها، سوتها و دیگر اشیای صوتی، بخشی از این مجموعه را تشکیل میدهند.
در کنار سازهای شناختهشده، سازهای آیینی، سازهای کودک و نمونههایی از سازهای کمتر شناختهشده نیز در این موزه به نمایش درآمدهاند. به این ترتیب، روایت موزه تنها به تاریخ سازها محدود نمیشود و بخشی از تاریخ فناوری صدا و شیوههای تولید و انتقال صوت در زندگی روزمره را نیز دربرمیگیرد.
این مجموعه توسط حسین ساجدینیا، نوازنده تار، پژوهشگر و مجموعهدار حوزه موسیقی و میراث فرهنگی، طی حدود چهار دهه گردآوری شده است. ساجدینیا در حوزه آموزش موسیقی، پژوهش و برگزاری نمایشگاههای تخصصی نیز فعالیت داشته و سابقه راهاندازی موزه صدا و موسیقی در تبریز را در کارنامه خود دارد.
راهاندازی این موزه بخشی از رویکرد بنیاد رودکی برای توسعه فعالیتهای موزهای در مجموعههای تحت مدیریت خود به شمار میرود. با افتتاح موزه صدا و موسیقی، ظرفیت موزهای برج آزادی در حوزه موسیقی و میراث صوتی نیز گسترش پیدا کرده است؛ ظرفیتی که در کنار سالنهای موسیقی و نمایش و دیگر فضاهای فرهنگی این مجموعه، جایگاه برج آزادی را بهعنوان یکی از مجموعههای فرهنگی چندوجهی تهران تقویت میکند.
موزه صدا و موسیقی برج آزادی از ۱۷ شهریور ۱۴۰۵ فعالیت خود را آغاز کرده و پذیرای علاقهمندان به موسیقی، فرهنگ و میراث صوتی است.
