تمام حقوق این سایت متعلق به شرکت دنیای صداو موسیقی دنگ‌ودینگ است.
دنیای موسیقی پر از صداهای متفاوت، سازهای جذاب و سبک‌های گوناگونی است که هرکدام می‌توانند تجربه‌ای کاملا متفاوت از نوازندگی ایجاد کنند. اگر به‌تازگی تصمیم گرفته‌اید موسیقی را شروع کنید، احتمالا یکی از اولین سوال‌هایی که برایتان پیش آمده این است که چه سازی یاد بگیرم؟ گیتار انتخاب بهتری است یا پیانو؟ برای شروع موسیقی سنتی تار مناسب‌تر است یا سه‌تار؟ کودکان بهتر است با چه سازی موسیقی را آغاز کنند؟ و اصلا انواع سازهای موسیقی شامل چه سازهایی می‌شوند؟
شناخت سازها قبل از شروع یادگیری اهمیت زیادی دارد. انتخاب سازی که با علاقه، توانایی جسمی، سن، بودجه، سبک موسیقی مورد علاقه و شرایط تمرین شما هماهنگ باشد، می‌تواند مسیر یادگیری را بسیار لذت‌بخش‌تر کند. در مقابل، انتخاب عجولانه ممکن است باعث شود پس از چند جلسه تمرین انگیزه خود را از دست بدهید.
سازهای موسیقی را می‌توان از جنبه‌های مختلف دسته‌بندی کرد. بعضی از آن‌ها با ارتعاش سیم صدا تولید می‌کنند، برخی با دمیدن هوا، گروهی با ضربه زدن و تعدادی نیز با استفاده از کلاویه‌ها یا سیستم‌های الکترونیکی نواخته می‌شوند. به همین دلیل وقتی درباره اسم سازهای موسیقی جستجو می‌کنید، با صدها ساز مختلف ایرانی و خارجی روبه‌رو می‌شوید.
در ادامه مطلب تلاش کرده‌ایم مهم‌ترین انواع ساز ایرانی و خارجی را معرفی کنیم، ویژگی هر ساز را توضیح دهیم و در نهایت به شما کمک کنیم بر اساس شرایط خود مناسب‌ترین ساز را برای شروع انتخاب کنید.
ساز موسیقی وسیله‌ای است که برای تولید، کنترل و اجرای صداهای موسیقایی مورد استفاده قرار می‌گیرد. انسان از هزاران سال پیش با استفاده از وسایل ساده‌ای مانند پوست حیوانات، چوب، استخوان و نی شروع به ساخت ساز کرد و به‌مرور زمان سازهای پیچیده‌تری شکل گرفتند.
امروزه تعداد سازهای موسیقی در جهان بسیار زیاد است و هر فرهنگ و منطقه جغرافیایی نیز سازهای خاص خود را دارد. برای مثال تار، سه‌تار، سنتور، تنبک و کمانچه نقش مهمی در موسیقی ایرانی دارند، در حالی که سازهایی مانند پیانو، گیتار، ویولن و ساکسوفون در موسیقی غربی بسیار شناخته‌شده هستند.
یکی از رایج‌ترین روش‌های شناخت انواع سازهای موسیقی، دسته‌بندی آن‌ها بر اساس روش تولید صدا است. با این روش می‌توان سازها را در گروه‌هایی مانند سازهای زهی، کوبه‌ای، بادی و شستی‌دار قرار داد.
البته این مرزبندی همیشه کاملا قطعی نیست. برای مثال پیانو دارای سیم است و صدای آن با برخورد چکش به سیم ایجاد می‌شود، اما به دلیل شیوه نوازندگی معمولا در گروه سازهای شستی‌دار معرفی می‌شود. گیتار الکتریک نیز یک ساز زهی است، اما برای شنیده شدن صدای آن به تجهیزات الکترونیکی و آمپلی‌فایر نیاز دارد.
برای کسی که قصد یادگیری موسیقی دارد، لازم نیست در ابتدا وارد جزئیات تخصصی سازشناسی شود. مهم‌تر این است که با صدای هر خانواده از سازها، شیوه نوازندگی و ویژگی‌های اصلی آن‌ها آشنا شود.
| گروه ساز | نمونه ساز | ویژگی اصلی |
| سازهای زهی | گیتار، تار، سه‌تار، ویولن، کمانچه، سنتور | تولید صدا با ارتعاش سیم |
| سازهای کوبه ای | تنبک، دف، کاخن، درامز، هنگ‌درام | تولید صدا با ضربه |
| سازهای بادی | نی، فلوت، ساکسوفون، کلارینت، ترومپت | تولید صدا با جریان هوا |
| سازهای شستی‌دار | پیانو، کیبورد، آکاردئون | نوازندگی با کلید یا کلاویه |
| سازهای الکترونیک | سینتی‌سایزر و برخی سازهای دیجیتال | تولید یا پردازش الکترونیکی صدا |
اگر بخواهیم انواع ساز را به شکلی ساده و کاربردی تقسیم‌بندی کنیم، می‌توانیم آن‌ها را در چند خانواده اصلی قرار دهیم. هرکدام از این خانواده‌ها ده‌ها ساز مختلف دارند. بنابراین اگر به دنبال سازهای موسیقی با عکس و اسم هستید، بهتر است ابتدا خانواده ساز را بشناسید و سپس سازهای مختلف آن گروه را بررسی کنید.
سازهای زهی از محبوب‌ترین خانواده‌های سازهای موسیقی هستند. در این سازها صدا با ارتعاش سیم تولید می‌شود؛ این ارتعاش می‌تواند با انگشت، مضراب، آرشه یا ضربه ایجاد شود. گیتار، ویولن، تار، سه‌تار، کمانچه، سنتور و عود از معروف‌ترین سازهای زهی ایرانی و خارجی هستند.
گیتار معمولاً شش سیم دارد و در سبک‌هایی مانند پاپ، راک، کلاسیک، فلامنکو و بلوز استفاده می‌شود. قابلیت حمل مناسب و امکان یادگیری آکوردهای ساده در مراحل ابتدایی، آن را به یکی از محبوب‌ترین سازها برای شروع موسیقی تبدیل کرده است.
ویولن یکی از معروف‌ترین سازهای آرشه‌ای است و در موسیقی کلاسیک، پاپ، موسیقی فیلم و فولکلور کاربرد دارد. شروع یادگیری آن کمی چالش‌برانگیز است، زیرا نوازنده باید همزمان کنترل آرشه و محل دقیق نت‌ها را یاد بگیرد.
ویولنسل یا چلو نسبت به ویولن صدایی بم‌تر، گرم‌تر و عمیق‌تر دارد و بیشتر به‌صورت نشسته نواخته می‌شود. این ساز در ارکستر، موسیقی کلاسیک و موسیقی فیلم کاربرد زیادی دارد و برای علاقه‌مندان به صداهای عمیق انتخاب جذابی است.
تار یکی از مهم‌ترین سازهای سنتی ایرانی است که با مضراب نواخته می‌شود. صدای قدرتمند و شفاف آن در موسیقی دستگاهی ایران جایگاه ویژه‌ای دارد. یادگیری صحیح مضراب و انگشت‌گذاری از بخش‌های مهم آموزش تار است.
سه‌تار امروزی چهار سیم دارد و به صدای آرام، ظریف و صمیمی خود شناخته می‌شود. اندازه نسبتاً کوچک و حجم صدای مناسب، سه‌تار را به گزینه خوبی برای تمرین در خانه و علاقه‌مندان موسیقی ایرانی تبدیل کرده است.
کمانچه از مهم‌ترین سازهای آرشه‌ای ایرانی است و صدایی کشیده و احساسی دارد. نوازندگی آن نیازمند هماهنگی مناسب میان دست چپ و آرشه است و در موسیقی سنتی و محلی ایران کاربرد فراوانی دارد.
سنتور یک ساز زهی ضربهای ایرانی است که با دو مضراب نواخته می‌شود. صدای زلال و درخشان آن بسیار محبوب است، اما تعداد زیاد سیم‌ها و اهمیت کوک دقیق از چالش‌های یادگیری این ساز محسوب می‌شوند.
عود یا بربت سازی زهی با دسته کوتاه و کاسه بزرگ است که صدایی گرم و بم دارد. این ساز در موسیقی ایران، ترکیه و کشورهای عربی جایگاه مهمی دارد و برای علاقه‌مندان موسیقی شرقی گزینه جذابی است.
تنبور از سازهای قدیمی ایران است و بیشتر با موسیقی مقامی و مناطق غربی کشور شناخته می‌شود. صدای خاص و حال‌وهوای معنوی آن باعث شده انتخاب محبوبی برای علاقه‌مندان این سبک موسیقی باشد.
باغلاما یکی از سازهای مهم موسیقی ترکی و آناتولی است. صدای خاص آن در بسیاری از قطعات ترکی شنیده می‌شود و برای افرادی که به موسیقی ترکی و فولکلور علاقه دارند انتخاب مناسبی است.
یوکللی ساز کوچکی شبیه گیتار و معمولاً دارای چهار سیم است. وزن کم، اندازه کوچک و آکوردهای نسبتاً ساده باعث شده یوکللی برای مبتدیان و کودکان گزینه محبوبی باشد؛ هرچند برای نوازندگی حرفه‌ای همچنان به آموزش و تمرین منظم نیاز دارد.
در سازهای کوبه‌ای صدا معمولاً از طریق ضربه زدن با دست، انگشت، مضراب یا چوب ایجاد می‌شود. این خانواده از سازها نقش بسیار مهمی در ایجاد ریتم دارند.
تنبک از مهم‌ترین سازهای کوبه‌ای موسیقی ایرانی است. این ساز با انگشتان و کف دست نواخته می‌شود و تکنیک‌های متنوعی دارد. برخلاف تصور بعضی افراد، تنبک صرفاً وسیله‌ای برای نگه داشتن ضرب نیست. نوازندگان حرفه‌ای می‌توانند ریتم‌ها و تکنیک‌های بسیار پیچیده‌ای با آن اجرا کنند. تنبک برای کودکان و بزرگسالانی که به ریتم علاقه دارند می‌تواند انتخاب مناسبی باشد.
دف ساز کوبه‌ای دایره‌ای‌شکلی است که صدایی پرقدرت و هیجان‌انگیز دارد. این ساز علاوه بر موسیقی ایرانی در موسیقی کردی، عرفانی و اجراهای گروهی کاربرد زیادی دارد.
یادگیری ریتم‌های اولیه دف برای بسیاری از هنرجویان جذاب است، اما کنترل درست ضربات و اجرای تکنیک‌های پیشرفته نیازمند تمرین منظم است.
کاخن نوعی ساز کوبه‌ای جعبه‌ای است که نوازنده روی آن می‌نشیند و با ضربه زدن به سطح جلویی ساز صداهای مختلف ایجاد می‌کند. سادگی ظاهری کاخن باعث شده بعضی افراد تصور کنند نوازندگی آن بسیار آسان است، اما اجرای حرفه‌ای ریتم، کنترل شدت صدا و استفاده از تکنیک‌های مختلف نیازمند آموزش است. کاخن خصوصا برای همراهی گیتار و اجراهای آکوستیک بسیار محبوب است.
درامز مجموعه‌ای از طبل‌ها و سنج‌هاست که نوازنده با استفاده از دست‌ها و پاها به‌صورت همزمان آن‌ها را اجرا می‌کند. درامز یکی از هیجان‌انگیزترین انواع سازهای موسیقی است و در سبک‌های راک، پاپ، جَز، متال و بسیاری از سبک‌های دیگر حضور دارد. یکی از مهم‌ترین مهارت‌های نوازنده درامز، استقلال حرکتی دست‌ها و پاهاست. به همین دلیل تمرین هماهنگی بخش مهمی از آموزش این ساز محسوب می‌شود.
هنگ‌درام یا هندپن یکی از سازهایی است که طی سال‌های اخیر محبوبیت زیادی پیدا کرده است. صدای آرامش‌بخش و ظاهر متفاوت این ساز باعث شده افراد زیادی به یادگیری آن علاقه‌مند شوند. یکی از جذابیت‌های هنگ‌درام این است که هنرجو می‌تواند نسبتاً زود صداهای خوشایندی از ساز تولید کند. با این حال اجرای ریتم‌های پیچیده، دینامیک مناسب و ساخت قطعات حرفه‌ای نیازمند آموزش و تمرین است.
دایره یکی از سازهای کوبه‌ای قدیمی است که در موسیقی نواحی مختلف ایران و کشورهای همسایه دیده می‌شود.این ساز از نظر ساختار به دف شباهت دارد اما معمولاً کوچک‌تر است و در برخی مدل‌ها زنگوله‌هایی در بدنه آن قرار دارد.
پرکاشن در واقع عنوان گسترده‌ای برای مجموعه‌ای از سازهای کوبه‌ای است. نوازنده پرکاشن ممکن است از چندین ساز مانند شیکر، کونگا، بانگو و سازهای ریتمیک دیگر استفاده کند.این گروه از سازها در موسیقی لاتین، پاپ، جَز و بسیاری از اجراهای گروهی کاربرد دارند.
در سازهای بادی جریان هوا نقش اصلی را در ایجاد صدا دارد. نوازنده با دمیدن و کنترل هوا می‌تواند نت‌های مختلف تولید کند.
فلوت یکی از معروف‌ترین سازهای بادی جهان است. صدای روشن، لطیف و شفاف آن در موسیقی کلاسیک، ارکستر، موسیقی فیلم و سبک‌های مختلف دیگر شنیده می‌شود. فلوت در اندازه‌ها و انواع متفاوت وجود دارد، اما فلوت کنسرت غربی یکی از رایج‌ترین مدل‌ها برای آموزش است. کنترل تنفس در نوازندگی فلوت اهمیت زیادی دارد و هنرجو به‌مرور باید بتواند جریان هوای خود را مدیریت کند.
نی یکی از قدیمی‌ترین و مهم‌ترین سازهای موسیقی ایرانی است. صدای نی ارتباط بسیار عمیقی با موسیقی سنتی، عرفانی و ادبیات ایران دارد. تولید صدای اولیه از نی ممکن است برای هنرجوی مبتدی کمی زمان‌بر باشد. بنابراین اگر در اولین جلسات نتوانستید صدای مطلوبی تولید کنید، جای نگرانی نیست. کنترل تنفس، حالت دهان و انگشت‌گذاری از بخش‌های اصلی آموزش نی هستند.
ساکسوفون ساز بادی بسیار شناخته‌شده‌ای است که صدای آن در جَز، بلوز، پاپ، فانک و بسیاری از سبک‌های مدرن شنیده می‌شود. صدای گرم و شخصیت قدرتمند ساکسوفون باعث شده بسیاری از نوجوانان و بزرگسالان به آن علاقه داشته باشند. این ساز در اندازه‌های مختلفی مانند آلتو، تنور، سوپرانو و باریتون ساخته می‌شود.
کلارینت یکی دیگر از سازهای بادی است که محدوده صوتی گسترده‌ای دارد و در موسیقی کلاسیک، جَز و موسیقی محلی برخی کشورها استفاده می‌شود. نوازنده برای تولید صدای مناسب باید کنترل خوبی بر تنفس و شکل دهان داشته باشد.
ترومپت از خانواده سازهای بادی برنجی است و صدایی درخشان و قدرتمند دارد. این ساز در ارکستر، موسیقی جَز، موسیقی نظامی، پاپ و سبک‌های گوناگون دیگر استفاده می‌شود. نوازندگی ترومپت نیازمند تقویت عضلات اطراف لب و کنترل تنفس است.
سازدهنی یا هارمونیکا یکی از کوچک‌ترین و قابل‌حمل‌ترین سازهای موسیقی است. این ساز در سبک‌هایی مانند بلوز، کانتری، راک و فولک استفاده می‌شود. قیمت نسبتا مناسب برخی مدل‌های مبتدی و اندازه کوچک سازدهنی باعث شده گزینه‌ای جذاب برای شروع موسیقی باشد. با وجود ظاهر ساده، تکنیک‌های حرفه‌ای سازدهنی بسیار گسترده هستند و نوازندگان حرفه‌ای می‌توانند اجراهای بسیار پیچیده‌ای با آن داشته باشند.
دودوک یک ساز بادی با صدای گرم، عمیق و احساسی است که ریشه اصلی آن با موسیقی ارمنستان پیوند دارد. اگر به موسیقی فولکلور منطقه قفقاز و صداهای آرام و غمگین علاقه دارید، احتمالا صدای دودوک برایتان بسیار جذاب خواهد بود.
در سازهای شستی‌دار نوازنده با فشردن کلاویه‌ها یا کلیدها نت‌ها را اجرا می‌کند. این گروه از سازها خصوصا برای درک بصری نت‌ها و آکوردها بسیار مناسب هستند.
پیانو یکی از محبوب‌ترین و کامل‌ترین سازهای موسیقی است. نوازنده می‌تواند همزمان ملودی، آکورد و خطوط مختلف موسیقایی را اجرا کند.
چیدمان منظم کلاویه‌ها باعث می‌شود ساختار نت‌ها در پیانو برای هنرجو قابل مشاهده باشد. به همین دلیل بسیاری از مباحث تئوری موسیقی را می‌توان به‌راحتی روی پیانو توضیح داد. پیانو برای کودکان و بزرگسالان مناسب است و محدودیت سنی مشخصی برای شروع آن وجود ندارد. اگر فضای کافی برای پیانوی آکوستیک ندارید، پیانوهای دیجیتال نیز می‌توانند برای شروع گزینه مناسبی باشند. شرکت در آموزش آنلاین پیانو یا کلاس حضوری با یک مدرس مناسب کمک می‌کند هنرجو از همان ابتدا حالت صحیح دست، انگشت‌گذاری و ریتم را اصولی یاد بگیرد.
کیبورد از نظر شکل کلاویه‌ها به پیانو شباهت دارد، اما معمولاً امکانات الکترونیکی بیشتری مانند صداهای مختلف، ریتم‌های آماده و قابلیت‌های همراهی دارد. برای بعضی هنرجویان مبتدی، کیبورد می‌تواند گزینه اقتصادی‌تر و کم‌حجم‌تری نسبت به پیانو باشد. با این حال اگر هدف شما یادگیری تخصصی پیانو کلاسیک است، بهتر است در انتخاب ساز با مدرس خود مشورت کنید؛ زیرا وزن و عملکرد کلاویه‌ها در کیبورد و پیانوی استاندارد یکسان نیست.
آکاردئون سازی شستی‌دار و بادی است که نوازنده علاوه بر فشردن کلیدها، بخش فانوسی ساز را نیز باز و بسته می‌کند. صدای آکاردئون در موسیقی محلی کشورهای مختلف، موسیقی فرانسوی، اروپای شرقی و برخی سبک‌های پاپ شنیده می‌شود.
سینتی‌سایزر یک ساز الکترونیکی است که می‌تواند صداهای مختلف تولید یا طراحی کند. این ساز در موسیقی الکترونیک، پاپ، موسیقی فیلم و تولید موسیقی مدرن بسیار پرکاربرد است. یادگیری سینتی‌سایزر علاوه بر نوازندگی می‌تواند هنرجو را با مفاهیم طراحی صدا و تولید موسیقی نیز آشنا کند.
ایران از نظر تنوع سازهای محلی و سنتی یکی از کشورهای غنی در حوزه موسیقی است. اگر به دنبال اسم سازهای ایرانی باشید، با تعداد زیادی ساز روبه‌رو می‌شوید که بعضی از آن‌ها در موسیقی دستگاهی و برخی دیگر در موسیقی مناطق مختلف ایران استفاده می‌شوند.
تار، سه‌تار، سنتور، کمانچه، نی، تنبک و دف از شناخته‌شده‌ترین سازهای سنتی ایرانی هستند. در کنار این سازها، سازهایی مانند دوتار، تنبور، قیچک، رباب، قانون، سرنا، دهل، کرنا و سازهای محلی دیگر نیز بخش مهمی از فرهنگ موسیقایی ایران را تشکیل می‌دهند.
یکی از ویژگی‌های جذاب موسیقی ایران، تفاوت موسیقی مناطق مختلف کشور است. موسیقی خراسان، کردستان، لرستان، بلوچستان، گیلان، مازندران، جنوب ایران و آذربایجان هرکدام رنگ صوتی، ریتم و سازهای مخصوص خود را دارند.
برای مثال دوتار در بخش‌هایی از خراسان و ترکمن‌صحرا جایگاه ویژه‌ای دارد، تنبور با موسیقی مناطق غرب ایران پیوند عمیقی دارد و سرنا و دهل در بسیاری از موسیقی‌های محلی و آیینی شنیده می‌شوند.
اگر قصد یادگیری یک ساز ایرانی را دارید، بهتر است قبل از انتخاب، چند اجرای خوب از تار، سه‌تار، سنتور، کمانچه، تنبور و سایر سازهایی که به آن‌ها علاقه دارید گوش دهید. تفاوت شخصیت صوتی این سازها بسیار زیاد است و معمولاً پس از شنیدن چند اجرا متوجه می‌شوید به صدای کدام ساز ارتباط بیشتری برقرار می‌کنید.
دنیای سازهای خارجی و غربی بسیار گسترده است و از سازهای کلاسیک و ارکسترال تا سازهای مدرن، بادی و کوبه‌ای را شامل می‌شود. در میان این تنوع، بعضی سازها به‌دلیل کاربرد زیاد، صدای شناخته‌شده و حضور در سبک‌های مختلف موسیقی محبوبیت بیشتری دارند.
پیانو از شناخته‌شده‌ترین سازهای موسیقی جهان است و در سبک‌هایی مانند کلاسیک، پاپ، جَز و موسیقی فیلم کاربرد دارد. قابلیت اجرای همزمان ملودی و آکورد باعث شده پیانو هم برای نوازندگی و هم برای یادگیری تئوری موسیقی انتخاب بسیار مناسبی باشد.
گیتار یکی از محبوب‌ترین سازهای خارجی است و در سبک‌هایی مانند پاپ، راک، بلوز، فلامنکو، کلاسیک و کانتری استفاده می‌شود. قابلیت حمل نسبتاً آسان و امکان همراهی با آواز، از مهم‌ترین دلایل محبوبیت این ساز هستند.
ویولن و ویولنسل جایگاه مهمی در موسیقی کلاسیک و ارکسترال دارند، اما امروزه در موسیقی پاپ، موسیقی فیلم و آثار تلفیقی نیز بسیار شنیده می‌شوند. ویولن صدایی روشن‌تر و ویولنسل صدایی عمیق‌تر و گرم‌تر دارد.
در میان سازهای بادی، فلوت، ساکسوفون، کلارینت و ترومپت از شناخته‌شده‌ترین گزینه‌ها هستند. فلوت صدایی لطیف و شفاف دارد، در حالی که ساکسوفون و ترومپت به‌خصوص در سبک‌های جَز، بلوز و موسیقی مدرن بسیار پرکاربرد هستند.
درامز یکی از اصلی‌ترین سازهای ریتمیک در سبک‌هایی مانند راک، پاپ، جَز و متال است. نوازنده درامز با هماهنگی دست‌ها و پاها، ریتم و انرژی اصلی بسیاری از گروه‌های موسیقی را شکل می‌دهد.
یوکللی سازی کوچک و چهار سیم است که به‌دلیل صدای شاد، وزن کم و شروع نسبتاً ساده یادگیری در سال‌های اخیر محبوبیت زیادی پیدا کرده است. این ساز برای مبتدیان و حتی کودکان نیز می‌تواند گزینه جذابی باشد.
در نهایت، اگر بین ساز ایرانی و خارجی مردد هستید، بهتر است به‌جای توجه صرف به خاستگاه ساز، به صدای ساز، سبک موسیقی مورد علاقه، هدف از یادگیری و شرایط تمرین توجه کنید. سازی که با سلیقه شما هماهنگ باشد، معمولاً انتخاب بهتری برای ادامه مسیر نوازندگی خواهد بود.
راحتی یادگیری ساز برای همه یکسان نیست و به عواملی مثل سن، میزان تمرین، هماهنگی دست‌ها و علاقه شخصی بستگی دارد. با این حال بعضی سازها در مراحل ابتدایی مسیر ساده‌تری دارند و هنرجو می‌تواند زودتر به نتیجه برسد.
در نهایت، راحت‌ترین ساز برای یادگیری لزوماً بهترین ساز برای شما نیست. بهتر است سازی را انتخاب کنید که واقعاً به صدای آن علاقه دارید؛ زیرا علاقه و تمرین منظم بیش از آسان بودن ساز در پیشرفت شما تأثیر دارد.
انتخاب ساز بهتر است فقط بر اساس ظاهر یا محبوبیت آن نباشد. اگر می‌خواهید از مسیر یادگیری لذت ببرید و بعد از چند جلسه انگیزه‌تان را از دست ندهید، چند نکته مهم را قبل از خرید و شروع آموزش در نظر بگیرید.
قبل از انتخاب، چند اجرای مختلف از ساز موردنظر گوش دهید؛ تکنوازی، اجرای گروهی و حتی اجرای هنرجویان مبتدی. اگر از شنیدن صدای ساز لذت نمی‌برید، احتمال ادامه تمرین در بلندمدت کمتر می‌شود.
ساز انتخابی باید با سلیقه موسیقایی شما هماهنگ باشد. برای مثال علاقه‌مندان موسیقی راک معمولاً ارتباط بیشتری با گیتار الکتریک یا درامز دارند، در حالی که برای موسیقی سنتی ایرانی، تار، سه‌تار، سنتور یا کمانچه انتخاب‌های مناسب‌تری هستند.
یادگیری ساز به تمرین منظم نیاز دارد. لازم نیست هر روز چند ساعت تمرین کنید، اما استمرار اهمیت زیادی دارد. بهتر است سازی را انتخاب کنید که بتوانید با شرایط زندگی و زمان آزاد خود به‌طور منظم تمرینش کنید.
اگر فضای کمی دارید یا می‌خواهید ساز را مرتب جابه‌جا کنید، اندازه و وزن آن را جدی بگیرید. یوکللی، سازدهنی یا سه‌تار حمل ساده‌تری نسبت به پیانو، ویولنسل یا درامز دارند.
هزینه سازها با یکدیگر متفاوت است. علاوه بر قیمت خرید، هزینه لوازم جانبی، تعمیر، کوک و کلاس موسیقی را نیز در نظر بگیرید. برای شروع معمولاً یک ساز استاندارد هنرجویی انتخاب منطقی‌تری از خرید مدل‌های بسیار گران‌قیمت است.
وجود مدرس متخصص می‌تواند مسیر یادگیری را بسیار کوتاه‌تر کند. یک مدرس خوب به اصلاح تکنیک، برنامه‌ریزی تمرین و جلوگیری از شکل‌گیری عادت‌های اشتباه کمک می‌کند. اگر در محل زندگی خود به مدرس ساز موردنظر دسترسی ندارید، آموزش آنلاین موسیقی می‌تواند گزینه مناسبی باشد و امکان انتخاب از میان مدرس‌های بیشتری را فراهم کند.
در نهایت، بهترین ساز برای شما سازی است که صدایش را دوست داشته باشید، با سبک زندگی و بودجه‌تان هماهنگ باشد و انگیزه کافی برای تمرین منظم آن داشته باشید.
هر دو روش می‌توانند مؤثر باشند و انتخاب بین آن‌ها به شرایط هنرجو بستگی دارد. کلاس حضوری امکان ارتباط مستقیم با مدرس و مشاهده جزئیات حرکتی از نزدیک را فراهم می‌کند. از طرف دیگر کلاس آنلاین محدودیت جغرافیایی را کاهش می‌دهد و هنرجو می‌تواند از خانه به مدرس‌های بیشتری دسترسی داشته باشد.
برای بسیاری از سازها مانند پیانو، گیتار، تار، سه‌تار، تنبک، دف، هنگ‌درام و حتی سازهای دیگر، آموزش آنلاین در صورت داشتن اینترنت مناسب و زاویه درست دوربین می‌تواند بسیار کاربردی باشد. یکی از مزایای مهم کلاس آنلاین، حذف زمان رفت‌وآمد است. این مسئله خصوصاً برای افراد شاغل، دانشجویان یا والدینی که برای کلاس کودک برنامه‌ریزی می‌کنند اهمیت زیادی دارد. در نهایت کیفیت مدرس، برنامه آموزشی و میزان تمرین هنرجو معمولاً تأثیر بیشتری از آنلاین یا حضوری بودن کلاس دارد.
شناخت انواع سازهای موسیقی فقط اولین قدم مسیر است. بعد از اینکه صدای سازهای مختلف را شنیدید و چند گزینه مناسب را انتخاب کردید، مرحله مهم بعدی پیدا کردن مدرس مناسب است.
هر هنرجو هدف متفاوتی دارد. یک نفر می‌خواهد از صفر پیانو یاد بگیرد، فرد دیگری به دنبال یادگیری گیتار برای اجرای آهنگ‌های پاپ است و شخص دیگری می‌خواهد موسیقی سنتی را با تار یا سه‌تار به‌صورت جدی دنبال کند. به همین دلیل یک روش آموزشی یکسان برای همه مناسب نیست.
در دنگ و دینگ می‌توانید مدرس‌های موسیقی را بررسی کنید و بر اساس ساز مورد نظر، شیوه آموزش و شرایط خود انتخاب آگاهانه‌تری داشته باشید. اگر به دنبال آموزش آنلاین موسیقی هستید، امکان یادگیری بدون محدودیت جدی مکانی به شما کمک می‌کند گزینه‌های بیشتری برای انتخاب مدرس داشته باشید.
دنگ و دینگ تلاش می‌کند مسیر میان علاقه‌مند موسیقی و مدرس مناسب را کوتاه‌تر کند؛ بنابراین بعد از انتخاب ساز، می‌توانید مدرس‌های ساز مورد علاقه خود را پیدا کنید، شرایط آن‌ها را بررسی کنید و اولین قدم یادگیری را بردارید.
